wtorek, 7 maja 2019

Lidzbarski piknik z Veolią



Długa majówka roku 2019 sprzyjała wycieczkom pieszym, rowerowym, pociągowym czy autobusowym. A ja trzeciego maja gościłem w Lidzbarku Warmińskim na warsztatach ekologicznych, na deptaku przy Wysokiej Bramie na stoiskach pod szyldem Fundacji Veolia Polska. Głównym tematem była gospodarka obiegu zamkniętego (w tym zero waste). Aktywna forma warsztatów, angażująca zarówno dzieci, młodzież jak i rodziców (dla każdego coś miłego i interesującego), miała nieść przesłanie z wartością edukacyjną (połączenie street artu oraz arteterapii z kształceniem pozafromalnym). Była to kolejna okazja by poprzez zabawę, refleksję i działania artystyczne dowiedzieć się jak żyć, aby produkować jak najmniejszą ilość odpadów (zero waste), jak rozwijać naszą wspólną odpowiedzialność za środowisko (w tym unikając produkcji zbędnych odpadów), jak możemy przyczynić się do poprawy stanu naszego środowiska, do lepszego wykorzystywania zasobów (w tym recykling i reusing). Mottem było hasło „naprawiaj nie wyrzucaj”.

Organizatorzy poprosili by zebrać ze sobą stare firanki, umyty i pozbawiony etykiet słoik lub butelkę, polny kamień lub starą dachówkę, kilka książek lub innych przydatnych rzeczy, którymi można się podzielić się z innymi. I pojawiły się osoby z własnymi kamykami oraz słoiczkami.

W czasie edukacyjnego pilniku zbudowaliśmy mobilny givebox. Co to takiego? Givebox to szafa z różnościami, rodzaj mebla miejskiego, najczęściej regału lub szafy ustawionej w licznie odwiedzanych miejscach, w której można anonimowo, bezpłatnie pozostawiać i zabierać używane i niepotrzebne oddającym przedmioty użytkowe, np. AGD, odzież, zabawki, naczynia, czy książki. Idea półek bookcrossingowych od lat znakomicie się rozwija (przykładem jest chociażby Warmiobook). W czasie lidzbarskiego spotkania taki givebox powstał w starej skrzynce po owocach.  Ale może uda się coś trwałego i większego stworzyć dla Lidzbarka Warmińskiego.

Ideą giveboxów jest hasło sharing is caring czyli dzielenie się jest dbałością o innych i środowisko: zabezpieczaniem potrzeb ludzi słabiej uposażonych, przedłużaniem żywotności urządzeń, a tym samym wpływaniem na polepszanie stanu środowiska naturalnego (idea zero waste). W zamierzeniu giveboxy mają też tworzyć wokół siebie lokalną społeczność, grupę spotykających się przy nich ludzi. Sztuka dodatkowo łączy ludzi. Givebox jest miejscem, w którym możesz coś anonimowo zostawić, ale też równie anonimowo zabrać. I nikt nie będzie od Ciebie żądał zapłaty czy jakiejkolwiek formy zadośćuczynienia. Po prostu uczestniczysz w wielkim projekcie zmieniania świata na miejsce przyjazne do życia. Włącz się aktywnie. Dla niektórych wspólna szafa będzie miejscem, w którym będą głównie zostawiać dla innych, skarbnicą różności, z której będą czerpać i cieszyć się ze znalezionych przedmiotów. Jednocześnie tego typu upcycling to świadome korzystanie z wytworzonych dóbr, dbanie o pracę rąk ludzkich i nie zanieczyszczanie środowiska, generowaniem nowych odpadów. Podróżując po Europie już widziałem takie szafy z różnościami. Pora, by idea zagościła na Warmii i Mazurach. Zaczniemy od Lidzbarka Warmińskiego.


A po co stare dachówki lub polne kamienie? By je pomalować i zabrać do domu, ogródka lub umiescić w przestrzeni publicznej. Najlepiej z QR Kodami, linkującymi do wybranych miejsc w internecie - artykułów przyrodniczych, ekologicznych i specjalnie przygotowanych na tę okazję i odnoszące się do przekazów edukacyjnego, dotyczącego gospodarki obiegu zamkniętego.

Malowanie słoików i butelek. Wyciągnięte ze śmietnika lub ocalone przed wyrzuceniem na śmieci. Nie wyrzucaj, wykorzystaj (reusing, upcycling). Z niepotrzebnych już szklanych opakowań można zrobi rzeczy użytkowe, pojemniczki kuchenne i dekoracyjne, wazoniki itd. Nie ma rzeczy niepotrzebnych, trzeba tylko odrobiny wyobraźni. A przy malowaniu można sobie porozmawiać, tak jak kiedyś przy łuskaniu fasoli, darciu pierza czy międleniu lnu.

Zabawki z byle czego też da się zrobić. W czasie edukacyjnego pilniku w Lidzbarku Warmiński można było pod okiem fachowców wykonać maskotkę larwy chruścika. Prawda, że oryginalne? Szycie woreczków z firanek - na zakupy, do produktów luzem, np. ziemniaki, pomidory, marchewka itd. – rezygnujemy z jednorazowych, foliowych opakowań, by śmieci było mniej. Były też torby-bumerangi. Zwykłe, płócienne torby na zakupy, które można wziąć lub przynieść. Niech leżą w sklepach. Jak ktoś zapomni, to weźmie i nie będzie przysparzać plastikowych śmieci. Kolejna propozycją warsztatów była zabawa pt. "Jak segregować – zabawa z recyklingiem". Najmłodsi budowali Smoga – takiego recyklingowego smoka. (budowanie instalacji z odpadów, śmieci). Po zbudowaniu całość została rozebrana w ramach recyklingu. Kolejną propozycją,z nawiązaniem do kulturowego dziedzictwa regionu, były Kłobuczki z włóczki (budowanie zabawek z włóczki) oraz Maty ze szmaty.

Edukacyjna zasada 3 razu U: Unikaj kupowania rzeczy zbędnych (szycie torebek by nie brać foliówek, torby bumerangi, givebox), Użyj tego jeszcze raz (reusing itd.: malowanie dachówek i kamieni, butelek i słoików, zabawki z niczego, maty ze szmaty) i Utylizuj (czyli recykling, smog, ”jak segregować”).



piątek, 4 stycznia 2019

Ósma wystawa grupy A*R*T (2018)


Już od ośmiu lat,w październiku, w czasie Dnia Nauczyciela Artystyczna Rezerwa Twórcza organizuje wernisaż w Bibliotece Uniwersyteckiej. Grupa A*R*T powstała w 2011 r . Skupia artystów nieprofesjonalnych związanych z Uniwersytetem Warmińsko-Mazurskim. W październiku 2018 roku i ja swoje prace tam prezentowałem.

Jestem biologiem i ekologiem, pracuję na Wydziale Biologii i Biotechnologii. Butelki i słoiki maluję od dawna.Jest to dla mnie arteterapia i remedium na wypalenie zawodowe. Inspiracją dla mnie jest rodzima przyroda z warmińskiego i mazurskiego krajobrazu. Maluję także polne kamienie i stare dachówki. Inspiracją do malowania jest przekonanie, że sztuka łączy, zarówno w czasie malowania w postaci spontanicznych plenerów w parkach i na trawniku, jak i w czasie wernisażu. Można się spotkać z ludźmi i rozmawiać, także o przyrodzie, o etnografii i otaczających nas krajobrazach. Sztuka jest dla mnie zarówno relaksem i zachwytem nad pięknem owadów i polnych „chwastów”. Swoje prace rozdaję jako podziękowania za starania dla innych i dla przyrody. Zostawiam także w miejscach uroczych, pięknych i sympatycznych.

W roku 2018 malowałem dachówki w czerwcu, w czasie festynu w Wójtowie, potem w pierwszy dzień wakacji w Ornecie (kamienie i dachówki), latem w Krośnie (dachówki), które zaprezentowane zostały na wystawie pod koniec września w Ornecie w czasie weekendu z cittaslow. Dachówki malowałem także na plenerze w Mazurskim Parku Krajobrazowym z okazji Dnia Bociana Białego (zostały pokazane na wystawie otwartej we wrześniu w trakcie Olsztyńskich Dni Nauki i Sztuki). W czerwcu brałem udział w plenerze Malality 2, w którym w ogrodach Pałacu Młodzieży artyści plastycy, studenci oraz młodzież, inspirowani muzyką graną na żywo przez olsztyńskich muzyków, tworzyli dzieła sztuki. Powstałe prace zlicytowane zostały jesienią, podczas obchodów Światowego Dnia Hospicjów i Opieki Paliatywnej a dochód został przeznaczony na budowę nowej siedziby Hospicjum im. Jana Pawła II w Olsztynie.

Na wystawie w 2018 r. przedstawiłem dwie dachówki, przywiezione z Francji, z Parku Brenne: na jednej znalazł się dziurawiec, na drugiej ważka zalotka między chabrami. Gatunki przedstawione na dachówkach występują zarówno we Francji jak i Polsce. Kolejną pracą był fragment cegłówki, ozdobiony rumiankami. Praca powstała w czasie pleneru Malality 2 w Pałacu Młodzieży w Olsztynie. Na zaprezentowanych butelkach znalazły się owady: modliszka oraz chrząszcz pływak żółtobrzeżek.





środa, 26 września 2018

Warmińska łąka na dachówkach - wystawa na Olsztyńskie Dni Nauki i Sztuki 2018





Wystawa malowanych dachówek z motywami warmińskiej przyrody – różnorodność biologiczna łąki przygotowana została na 16. Olsztyńskie Dni Nauki i Sztuki we współpracy ze szkołą w Lamkowie. Stare dachówki, pochodzące z zabudowań z warmińskiej wsi, pomalowane zostały przez uczniów z Lamkowa oraz polskiej szkoły w Belgii w czasie pleneru w dniu drugiego lipca 2018 r.  Plener odbył się w ramach projektu „Rodzina polonijna. Współpraca szkół funkcjonujących w systemach oświaty innych państw oraz organizacji społecznych za granicą prowadzących nauczanie języka polskiego, historii, geografii, kultury polskiej oraz innych przedmiotów nauczanych w języku polskim ze szkołami w Polsce” (umowa nr MEN/2017/DSWM/1399 z dnia 29.09.2017 r.). (zobacz zdjęcia z pleneru). Wspomniany projekt realizuje Stowarzyszenie „Wspólnota Polska”. W ramach projektu Niepubliczny Zespół Szkół i Placówek „Edukacja dla Przyszłości” w Lamkowie współpracuje z polską szkołą „Mała Daskalia” w Leuven w Belgii. W grudniu 2017 r. uczniowie z Lamkowa byli w Belgii, a w lipcu 2018 dzieci z Belgii przyjechały do Lamkowa. W czasie warsztatów pomalowały dachówki a motywem była warmińska łąka. 

Wernisaż wystawy w dniu 27 września. Przed budynkiem będzie prezentowana nie tylko w czasie Olsztyńskich Dni Nauki i Sztuki ale także przez kilka kolejnych miesięcy. A potem być może powędruje po Warmii i Mazurach. Wystawa zorganizowana we współpracy z mgr Agnieszką Pacyńską-Czarnecką ze Szkoły Podstawowej w Lamkowie. 

(fot. Stowarzyszenie Leśne Wrota)
(fot. Stowarzyszenie Leśne Wrota)



wtorek, 25 września 2018

Bocian biały i jego siedlisko - wystawa na Olsztyńskie Dni Nauki i Sztuki 2018







Wystawa  przygotowana na 16. Olsztyńskie Dni Nauki i Sztuki, w kategorii "Odkryj przyrodę". Niezwykła wystawa malowanych, starych dachówek, które powstały w 1.06.2018 w Mazurskim Parku Krajobrazowym w czasie obchodów Dnia Bociana Białego (czytaj więcej). Warsztaty edukacyjno-artystyczne otwarte były dla wszystkich chętnych. Park co roku organizuje swoje święto z licznymi atrakcjami edukacyjnymi i kulturalnymi. Bocian biały to symbol parku. Jednocześnie 1. czerwca przypada także Dzień Dziecka. A przecież bocian mocno kulturowo związany jest z dziećmi - według ludowej tradycji dzieci przynoszone są przez bociany (w innych regionach znajdowane są w kapuście). Skąd się wzięła ta kulturowa tradycja? Może warto się nad tą kwestią etnograficznie i kulturowo zastanowić?

Tematem pleneru malarsko-edukacyjnego był bocian biały i jego środowisko, zatem i podmokłe łąki i wszystko co tam żyje. Cała bioróżnorodność łąki z bogactwem roślin i zwierząt. Niektóre dachówki zostały użyte jako daszek w hotelu dla owadów w Parku. Owady zapylające i hotele dla owadów tematycznie wiążą się z siedliskiem bociana białego. Pozostałe są prezentowane na niniejszej wystawie. 

Malowaniu w uroczych okolicznościach przyrody i w towarzystwie licznych pokazów edukacyjnych i przyrodniczych to forma wykładu i dyskusji poza murami uniwersytetu. Na dachówkowe warsztaty do Parku przyjechało wiele osób nie tylko z Polski (turyści wypoczywający w okolicy). W czasie malowania słuchali przyrodniczych i kulturowych, niespiesznych opowieści, pytali, podyskutowali. W czasie malowania można milczeć, można rozmawiać, można dyskutować. To takie współczesne spotkanie i "darcie pierza" i filozoficzne dyskusje przy łuskaniu fasoli. Efekty tych prac można zobaczyć na wystawie.  

Lokalizacja wystawy: przez Biblioteką Uniwersytecką, otwarcie wystawy 26 września o godz. 10.00. W dniach 26-28 można oglądać w godzinach całodobowo. Wystawa zostanie w tym samym miejscu po Olsztyńskich Dniach Nauki i Sztuki jeszcze przez kilka miesięcy. Potem być może powędruje. Ktoś chętny udostępnić miejsce?




Przyroda Mazurskiego Parku Krajobrazowego 
(Kategoria: Odkryj przyrodę). Głównym wykonawcą jest Mazurski Park Krajobrazowy (Krzysztof Wittbrodt, Martyna Kwiatkowska, Judyta Masiarz).  Poszerzony wernisaż wystawy "Bocian biały i jego siedlisko". Prezentacja przyrody Mazurskiego Parku Krajobrazowego, wydawnictw, projektów edukacyjnych, mini-warsztaty edukacyjne. 

Lokalizacja: przez Biblioteką Uniwersytecką (ul. Oczapowskiego 12B), 26 września 2018, godz.  10:00-12:00 

Plener pt. "Bocian biały i jego siedlisko"
Plener w Mazurskim Parku Krajobrazowym odbył się w dniu 1. czerwca 2018 roku, z podwójnej okazji Dnia Dziecka i Dnia Bociana Białego. A wszystko pod parasolem. To symboliczne podkreślenie, że bocian biały jest gatunkiem parasolowym. Gatunek parasolowy, inaczej zwany osłonowym (ang. umbrella species) to taki, którego ochrona pociąga za sobą ochronę wielu innych, współwystępujących gatunków, a także ochronę ich siedliska. Określenie stosowane jest w ochronie przyrody. W Krutyniu pod parasolami malowaliśmy stare dachówki, a motywem był oczywiście bocian biały i jego siedlisko. Czyli wszystkie gatunki roślin, grzybów i zwierząt, które żyją w siedlisku bociana białego. I dzięki ochronie samego bociana i one mają szansę na przetrwanie. Jak pod parasolem.

Więcej na blogu oraz na wydarzeniu FB a także tu. Więcej zdjęć w galerii na Facebooku.

Pomalowaliśmy dokładnie 61 starych, mazurskich dachówek, ze starej stodoły we wsi Bobrówko. Artyści, którzy malowali (nie wszystkich udało się odnotować, były osoby z Czech, Londynu, Wiednia, Krakowa, Warszawy, Olsztyna, Wipsowa itp.):
  1. Stanisław Czachorowski
  2. Anna Wojszel, 
  3. Rozalia Wojszel
  4. Piotr Bogdazszewski
  5. Nina Pietrusiak
  6. Carola Rudnik
  7. Michaela Lewandowska
  8. Nicole Lewandowska
  9. Joanna Tatuśko
  10. Mikołaj Bogdaszewski
  11. Natalia Szczepanik
  12. Aniela Rybicka
  13. Agnieszka Stanisławska-Rybicka
  14. Krzysztof Wieczorek
  15. Łucja Kulig
  16. Paulina Witkowska
  17. Mara Jasińska
  18. Natalia Woźniak
  19. Zofia Szczygieł,
  20. Jakub Szczygieł
  21. Antoni Puszyński
  22. Kaja Kulas
  23. Anna Pisarewicz
  24. Małgorzata Domurad
  25. Anna Wiśniewska
  26. Sylwia Jaskulska
  27. Izabela Jeziorska
  28. Nina Kowalewska
  29. Antoni Wigurski
  30. Michał Wigurski
  31. Franciszek Wigurski

Więcej na ten temat: